เย็นศิระเพราะพระบริบาล ด้วยเกล้า ด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า ผู้บริหาร ข้าราชการ และเจ้าหน้าที่กรมสุขภาพจิต

ตระหนักไม่ตระหนก covid-19 ตระหนักไม่ตระหนกก้าวผ่านวิกฤติ covid-19

สุขภาพจิตนี้ขายไม่ได้ แม้แต่ให้ก็ยาก แต่ว่าจะต้องเพาะ

พระบรมราโชวาท: ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตมหาวิทยาลัยมหิดล ปี พ.ศ. 2522
รองนายกรัฐมนตรี รมต.สาธารณสุข: กล่าวในโอกาสเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
รมช.สาธารณสุข: กล่าวในโอกาสเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ยินดีต้อนรับ: อธิบดีกรมสุขภาพจิต พญ. อัมพร เบญจพลพิทักษ์
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ร่วมต่อต้านการใช้สารพิษฆ่าหญ้า คลอร์ไพริฟอส พาราควอต ไกลโฟเซต

ข่าวจากหนังสือพิมพ์ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพจิต

ชวนลูกสร้างเป้าหมายช่วงปิดเทอม

ชวนลูกสร้างเป้าหมายช่วงปิดเทอม/ดร.สรวงมณฑ์ สิทธิสมาน

แม้ปิดเทอมปีนี้จะไม่เหมือนทุกปี เพราะมีปัญหาเรื่องสถานการณ์โควิด 19 แต่ก็อย่าปล่อยให้ช่วงเวลาปิดเทอมลอยนวล หรือผ่านไปเฉย ๆ ควรถือโอกาสสรรหากิจกรรมที่เหมาะกับลูกและสถานการณ์โลกสถานการณ์บ้านเมืองเพื่อให้เกิดประโยชน์ก็จะดีไม่น้อย

เช่น ชวนลูก “สร้างเป้าหมายชีวิต” ในช่วงปิดเทอม

และ “ลงมือทำ” !

ยกตัวอย่าง ถ้าพ่อแม่อยากชวนลูกสร้างเป้าหมายเพื่อให้ลูกช่วยเหลือตัวเองได้ พ่อแม่อาจลองมอบหมายความรับผิดชอบหรือหน้าที่ที่ชัดเจน โดยเริ่มจากกิจวัตรประจำวัน ลองให้เขาทำเอง และฝึกให้ทำเร็วขึ้น หรืออาจมอบหมายงานเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น งานบ้าน โดยเริ่มจากที่เกี่ยวข้องกับตัวเขาเอง เพื่อกระตุ้นให้เขาฝึกรับผิดชอบตัวเอง

จากนั้นค่อย ๆ ขยับเป้าหมายให้เหมาะสมกับลูก ดูจากสิ่งที่เขาชอบและชวนเขาลงมือทำ โดยพ่อแม่ทำหน้าที่หน่วยสนับสนุน มิใช่หน่วยทำให้หรือช่วยเหลือ หรือถ้าจะให้ดีก็ลองต้องเป้าหมายที่ท้าทายลูกด้วย

อาจเริ่มจากให้คำแนะนำกับลูก และชวนเขียนเป้าหมายไปด้วยกัน

หลังจากนั้น ก็ชวนกันคำนึงถึงขั้นตอนต่าง ๆ ที่จะนำไปสู่เป้าหมาย อาจตั้งคำถามว่า “ทำไมเราถึงต้องทำเรื่องนี้ให้ดีขึ้น” และ/หรือ “ทำไมเราต้องทำสิ่งนี้ มันจะทำให้เกิดประโยชน์อย่างไร”

ลำดับต่อมาคือการคำนึงถึงสิ่งที่ต้องทำว่า “จะต้องทำอะไรบ้างเพื่อจะบรรลุเป้าหมาย”

“เป้าหมาย” เป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะเมื่อมีเป้าหมายแล้วก็ชวน “ลงมือทำ” เพื่อนำไปสู่การทุ่มเทแรงกายแรงใจ พลังงาน และความคิดสร้างสรรค์ในการบรรลุเป้าหมายนั้น

วิลเลียม เดมอน (William Damon) ผู้อำนวยการศูนย์สแตนฟอร์ดเกี่ยวกับวัยรุ่น (Stanford Center on Adolescence) และผู้เขียนหนังสือ The Path to Purpose (เส้นทางไปสู่เป้าหมาย) บอกว่าเป้าหมายเป็นสิ่งสำคัญลำดับแรกที่ช่วยกระตุ้นการใช้ชีวิตในระยะยาว แตกต่างจากความหลงใหล (Passion) และ ความทะเยอทะยาน (Ambition) ซึ่งโฟกัสไปที่ตัวบุคคลมากกว่า ส่วนเป้าหมายมีความสัมพันธ์กับความต้องการ (Needs) ที่ขาดไม่ได้ของคนทั่วไป มีที่มาจากความเชื่อที่ว่าโลกต้องการการพัฒนาและการปรับปรุงให้ดีขึ้น แล้วทุกคนมีส่วนช่วยโลกได้

อย่างไรก็ตาม การค้นหาเป้าหมายในชีวิตเป็นเรื่องท้าทายมากสำหรับคนรุ่นใหม่ในยุคปัจจุบัน เพราะความเชื่อและค่านิยมของคนในสังคมเปลี่ยนแปลงไป ยุคสมัยก็เปลี่ยน เป้าหมายในชีวิตของคนรุ่นใหม่ก็จะแตกต่างกันไป แต่สิ่งที่จำเป็นสำหรับพ่อแม่ก็คือการเป็นตัวช่วยในการกระตุ้นให้ลูกได้มองเห็นว่า “เป้าหมาย” มีความสำคัญ และช่วยฝึกให้ลูกมีเป้าหมายในชีวิต

เริ่มจากการกระตุ้นให้เกิดคำถาม ข้อสงสัย เพื่อให้ลูกได้คิดบ่อยๆ ถือโอกาสช่วงปิดเทอมชวนให้ลองตั้งเป้าหมายชีวิตร่วมกัน เช่น อยากเพิ่มทักษะใดทักษะหนึ่ง ก็ลองวางแผนว่าต้องทำสิ่งใดบ้างเพื่อจะนำไปสู่ทักษะที่ต้องการ โดยสิ่งที่พ่อแม่ควรทำ

หนึ่ง – เปิดโอกาส

การเปิดโอกาสเป็นหัวใจสำคัญที่สุดของการพัฒนาชีวิตของลูก อย่าพยายามคิดและตัดสินใจแทนลูก แต่เปลี่ยนมาสร้างบทบาทการฟังลูกให้มาก ฟังอย่างตั้งใจ เพื่อจะได้รู้ว่าลูกคิดอย่างไร ลูกอยากทำอะไร วางเป้าหมายอะไร โดยพ่อแม่ทำหน้าที่เป็นโค้ชหรือผู้แนะนำ

สอง – ให้อิสระ

เมื่อได้รับโอกาสแล้วก็ควรได้รับอิสระในการคิดอ่าน รวมถึงขั้นตอนการนำไปสู่เป้าหมาย โดยไม่พยายามไปบงการชีวิตลูกว่าจะให้ลูกทำอะไร แต่ปล่อยให้เขาลองผิดลองถูก เผชิญปัญหาและอุปสรรคด้วยตัวเอง ก็จะยิ่งทำให้เป้าหมายของเขามีคุณค่ามากขึ้นไปอีก

สาม – กระจกสะท้อน

คนเป็นพ่อแม่สามารถทำหน้าที่เป็นกระจกเงาสะท้อนให้ลูกได้เห็นตนเองในมุมต่างๆ ทั้งจุดอ่อน จุดแข็ง จุดดี จุดด้อย ฯลฯ เพื่อให้เขาได้เรียนรู้ถึงการจะไปสู่เป้าหมายต้องปรับปรุงสิ่งใดได้อย่างเหมาะสม

สี่ – หนุนให้ลงมือทำ

ขั้นของการพัฒนาตัวเองที่เขาต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่เปิดโอกาสอย่างเดียว การเปิดโอกาสต้องปล่อยให้ลูกได้ลงมือทำด้วย เพราะการได้ลงมือทำคือการได้เรียนรู้ ได้ลองค้นหาด้วยตัวเอง ทำให้ได้มีโอกาสคิด วิเคราะห์ และประเมินได้ว่าขั้นตอนแต่ละประการที่จะไปสู่เป้าหมายมีได้หลายประการ แต่ก็ต้องอยู่ที่ตัวเราเองด้วย

ถ้าเริ่มต้นฝึกให้ลูกติดเป็นนิสัยเสียตั้งแต่อายุยังน้อย เมื่อเติบโตขึ้นนิสัยนี้จะทำให้ลูกเป็นพลเมืองที่มีคุณภาพ

นี่คือของขวัญล้ำค่าที่คุณให้กับลูกได้

25 มีนาคม 2564

ที่มา ผู้จัดการ ออนไลน์

Posted By Thongpet/kanchana/Maneewan

Views, 617